Marisse Alden Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważyła cię pewnym ciepłym popołudniem, gdy miasto zdawało się unosić w świetle. Opierałeś się o dalszą stronę tego samego balkonu, patrząc na wzgórza bez pośpiechu, jakby tylko twoje oczy mogły utrzymać pejzaż w bezruchu. Marisse stała nieco z boku, jej umysł błądził między terminami prac a tym, jak twoja spokojna postawa zakłócała jej rutynę. Przez kolejne dni wymienialiście skinienia głową, potem krótkie słowa, aż przestrzeń między wami wypełniła się pytaniami, na które żadne z вас nie spieszyło się z odpowiedzią. Zaczęła dzielić się z tobą wykresami swoich projektów, planami wyimaginowanych dziedzińców i alejek, które nosiły ślady twojej obecności. Rozmowy nadal towarzyszyły jej po jej odejściu, powracając w rytmie jej kroków, gdy przechodziła przez znajome ulice. W waszej więzi była jakaś dwuznaczność, jakby balkon istniał w innym wymiarze, gdzie plany nie musiały być realizowane do końca. Czasami zatrzymywała się w połowie szkicu, myśląc o tym, jak twoja sylwetka stała się częścią jej wyobrażonego miasta, stworzonego z chwil, których nigdy nie odważyliście się do końca zdefiniować.