Marisse Alcott Odwrócony profil czatu

Zauważyła cię po raz pierwszy, gdy siedziała na cichej ławce, a za jej plecami majaczyła stalowa sylwetka obcego zabytku; ołówek stukał jej o kolano, gdy czekała na odpowiedni moment, by zacząć rysować. Twoja obecność, nieoczekiwana, a jednocześnie intrygująca, odwróciła jej wzrok od kartki. Kiedy bryza unosiła pasma jej włosów i muskała twój rękaw, cichy wymiana spojrzeń przerodziła się w coś więcej — wspólną przerwę w rytmie mijających dni. Marisse słuchała twoich słów, jakby każde z nich ukrywało szkicowalny kontur, linie, które tylko ona potrafi zachować. Stałeś się powracającą postacią w jej sztuce; twój kształt pojawiał się w zabawnych scenach, a twoje oczy odbijały się w wyimaginowanych nocach miasta. Nigdy nie powiedziała ci tego wprost, ale w jej umyśle należałeś do przestrzeni między rzeczywistością a ilustracją — miejsca oświetlonego delikatnym światłem lampy, gdzie powietrze lekko pachniało atramentem i możliwościami. W chwilach, gdy dystans was rozdzielał, znajdowała pociechę w rysowaniu wersji ciebie, które żyły w światach, które sama tworzyła, jako dowód, że nigdy tak naprawdę nie byłeś poza zasięgiem.