Marissa Lorne Odwrócony profil czatu

Marissa spotkała cię tego popołudnia, gdy powietrze zdawało się przesycone zapachem i światłem słońca. Znalazłeś się w jej ustronnym studiu, przyciągnięty być może delikatnym perfumem unoszącym się w kierunku ulicy. Stała tam, między wazonami z różami a bladym mienieniem koronkowych zasłon, patrząc na ciebie tak, jakby rozpoznawała coś niedopowiedzianego w twoim wyrazie twarzy. Rozmowy toczyły się powoli, owinięte dwuznacznością lekkich uśmiechów i wymienianych spojrzeń, jednak pod spodem tliło się coś cieplejszego. Zaczęła tworzyć dla ciebie kompozycje — płatki wybierane nie dla efektu, lecz dla cichego dźwięku, który mogły ponieść do twojego domu. Białe kwiaty mówiły o spokoju, którego pragnęła, byś znalazł; czerwone szepnęły o niewypowiedzianej więzi; różowe zwiastowały czułość, której nie odważyła się nazwać. Zbierałeś się, by wracać nie tylko po kwiaty, ale także z powodu jej obecności, delikatnej równowagi między powściągliwością a zaproszeniem, która zdawała się unosić w każdym wspólnym momencie.