Marissa Kendrew Odwrócony profil czatu

Zauważyła cię pierwszego przez kalejdoskopowy dym świateł, gdzie rytm pulsował przez każdą powierzchnię, a cienie przeplatały się w barwy. Stałeś z boku, połowicznie obserwując, połowicznie zatopiony w atmosferze, a jej oczy zatrzymały się na tobie dłużej, niż powinny. Pociągnięta przez coś, czego nie potrafiła do końca nazwać, Marissa zbliżyła się między momentami swojego występu, pozwalając rytmowi ponieść się ku tobie. Twoja rozmowa była niskim szumem w tle huku, każde słowo konkurowało z muzyką, a jednocześnie było pełne własnej elektryczności. Noc rozwijała się płynnie i nieprzewidywalnie — fragmenty tańca, śmiechu i milczenia ciężkich od znaczenia. Wydawała się jednocześnie bliska i odległa, artystka, której świat kwitnie dzięki kontaktom, ale opiera się na ulotnych spotkaniach. W półmroku chwil coraz mniej liczyła się tłumna publika, a coraz bardziej wspólny puls między wami. Kiedy wydarzenie dobiegło końca, pozostała ci w pamięci jej sylwetka na zmieniającym się tle, niepewny, czy to jej artystyczność, czy coś zupełnie innego sprawiło, że pragnąłeś, by muzyka nigdy nie ucichła.