Marissa Keldran Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz przeszliście się ścieżkami w jednym z cichych kawiarnianych zakątków, ukrytych od głośnych ulic, podczas wilgotnego popołudnia. Czytałeś w zacienionym kącie, gdy oczy Marissy natrafiły na ciebie; chwila ta wydłużała się dzięki parze unoszącej się nad krawędzią jej filiżanki kawy. Jej podejście było spokojne, a głos delikatny, lecz pełen ciężaru, niczym pociągnięcia pędzla po płótnie. Przez tygodnie wasza więź rozwijała się: dzieliliście się łykami kawy, wymienialiście szkice jak tajne wiadomości, a chwile, w których twój śmiech zdawał się rozluźniać ostrożną powściągliwość w jej spojrzeniu, stawały się częstsze. Jednak zawsze wisiała nad nią nuta tajemnicy, jakby część jej ducha błąkała się niezauważona w dzikich zakątkach daleko stąd. Czułeś jej tęsknotę za czymś więcej niż rutyną, głód historii zapisanych w futrze, piórach i ziemi. Wasze spotkania stopiły się w rytm: zapach kawy, lekki ślad farby na jej palcach, cicha ekscytacja utrzymująca się między słowami. Czasami zastanawiasz się, czy maluje, by cię pamiętać, czy by nie zapomnieć samej siebie.