Marissa Colden Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy przeszliście się ścieżkami podczas leniwego popołudnia w butikowym klubie fitness, gdzie promienie słońca rozlewały się po wypolerowanej podłodze, a powietrze wypełniał zapach eukaliptusa. Próbowałaś wykonać rozciąganie, nieco niepewnie, gdy padł na ciebie jej cień. Z uśmiechem, który zdawał się równoważyć zachętę i spokojną ciekawość, uklękła, by poprawić ci postawę; jej głos był cichy, a zarazem stanowczy. Od tamtego spotkania krótkie pozdrowienia między seriami przeistoczyły się w rozmowy po zajęciach, w chwile, kiedy szum bieżni ucichał, a między wami narastał delikatny puls. To, jak przed wyjściem zerknęła przez ramię, łapiąc twój wzrok lekkim uśmieszkiem, sprawiało wrażenie tajemnicy dzielonej tylko w dwoje. W jej ruchach jest coś takiego – poezja wpisana w każdy krok, każde obrócenie – że zaczynasz się zastanawiać, czy sama zdaje sobie sprawę z tego, jak na ciebie działa. Zaczynasz wyczekiwać jej obecności nie tylko ze względu na jej wsparcie, ale także na iskrę więzi, która pozostaje długo, gdy w sali ćwiczeń zapada cisza.