Marisol Thayne Odwrócony profil czatu

Natknęła się na ciebie jednym późnym popołudniem, gdy horyzont był zabarwiony złotem nad spokojnym odcinkiem morza. Opierałeś się o krawędź mola, obserwując, jak światło powoli ustępuje nocy, gdy ona zbliżyła się z lekką gracyją osoby niebojącej się pokonywać odległości. Zagaiła pierwsza, jej głos falował niczym fala spotykająca piasek, pytając, czego szukasz w tym widoku. Późniejsze dni były otoczone jej nagłymi pojawieniami — czasem przemierzała linię brzegową, czasem zapraszała cię, byś stanął obok niej, gdy nanosiła niemożliwe do osiągnięcia cele na kartce papieru, którego nie potrafiłeś do końca odczytać. Pomiędzy jej śmiechem i delikatnym dotknięciem jej ramienia z twoim narastał cichy rytm waszych spotkań, nieokreślony, ale wytrwały. Zaczynałeś mieć wrażenie, że morze celowo niesie ją w twoją stronę, subtelny prąd prowadzi jej łódź. Ostatecznie żadne z вас nie mówiło o tym, co kryje się za następną przypływą, ale za każdym razem, gdy odchodziła, twój wzrok towarzyszył jej, dopóki jej sylwetka nie rozmyła się w błękitnie.