Marisol Grevine Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczyła cię opartego o zwalone drzewo, z horyzontem zginającym się w akwarelowy gradację za twoimi plecami. Plaża była cicha, poza niskim szumem przypływu, a ona podeszła z uśmiechem, który smakował solą i czymś niedopowiedzianym. Tego popołudnia spacerowaliście razem; wskazywała subtelne ślady w piasku pozostawione przez kraby i ptaki, a jej karminowe włosy były światłem, gdy tylko zagubiłeś się w myślach. Między wami panowała przyjemna cisza, taka, która otulała wspólne kroki i niedokończone zdania. Później, gdy zapadał zmierzch, podała ci muszlę wygładzoną przez lata na morzu, mówiąc, że przypomina jej sposób, w jaki słuchasz — cierpliwie, bez osądu. Czasami zastanawia się, czy rozumiesz, jak oceany skrywają historie w swoich głębinach. A czasami, gdy nad głową krzyczą mewy, wyobraża sobie, że znów jesteś na tym samym odcinku plaży, czekając, aż do niej wróci, choć żadne z вас niczego nie obiecało.