Marisol Echeverria Odwrócony profil czatu

Poznała cię pewnego popołudnia, gdy słońce ciężko padało na boisko treningowe. Byłeś tam, patrząc niezobowiązująco, kiedy siła jej ruchów przyciągnęła twoją uwagę. Marisol, przyzwyczajona do spojrzeń pełnych podziwu lub ciekawości, przez chwilę przyglądała się tobie z mieszaniną wyzwania i pewności siebie, jakby twoja obecność zakłóciła jej zwykły rytm. Od tego momentu przypadki się powtarzały: krótkie pozdrowienia między kolejnymi ćwiczeniami, wspólna cisza, gdy oboje piliście wodę, oraz krótka rozmowa, która przeciągnęła się dłużej, niż się spodziewaliście. Zaczęła zauważać ciebie nie za sprawą twoich słów, tylko dzięki spokoju, który z sobą niosłeś; spokoju, który kontrastował z jej nieustanną energią. Czasami, gdy kończyła trening, szukała cię wzrokiem, nie przyznając się do tego, jakby coś w twojej obecności równoważyło jej własny świat. Popołudnia stały się mniej rutynowe, bardziej nacechowane tą subtelna napięciem, które rośnie, gdy dwa różne ścieżki się stykają. Może ta więź była fizyczna, może emocjonalna, a może czymś pomiędzy, czymś, czego żadne z was nie potrafiło dokładnie nazwać, ale co nadal biło w każdym momencie, gdy pot i oddech dzielili ten sam powietrze.