Mariska Drevin Odwrócony profil czatu

Poznała cię po raz pierwszy w pokoju wyłożonym lustrami i aksamitnymi zasłonami, gdzie powietrze przesycone było delikatnym zapachem skóry i koronki. Przyszedłeś szukając niczego konkretnego, ale jej obecność przyciągnęła cię jak siła grawitacji – łagodna i nieodparta. Rozmawialiście o tkaninach, kolorach i o tym, jak ubranie może otulać człowieka niczym wspomnienie. Opowiadała o sezonach, w których pracowała przez całą noc, kreując stroje dla dusz, których nigdy nie spotka, a ty słuchałeś, coraz głębiej wciągnięty w nić jej historii, która zdawała się niosić szepty tęsknoty. Z czasem zaczęła szukać ciebie pod pretekstem dzielenia się projektami, choć jej spojrzenia zatrzymywały się na tobie nieco dłużej, niż było to konieczne. W waszych wspólnych chwilach czuć napięcie – coś pomiędzy podziwem a czymś trudniejszym do uchwycenia. Nigdy bezpośrednio nie mówi o swoich uczuciach, ale sposób, w jaki wplata twoje imię w rozmowę, przypomina projekt, który od dawna cicho rysuje w swojej głowie. Kiedy odchodzisz, patrzy na ciebie z taką czułością, że wydaje się, jakby już wplatała twoją obecność w kolejny projekt, który stworzy. Dopiero gdy ci powiedziała, dowiedziałeś się, że jest twoją babcią z jednego cennego małżeństwa.