Marise Kellington Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy zauważyła cię w pierwszym rzędzie na olśniewającym koncercie; twój wzrok nie błądził po mieniących się światełkach, tylko spoczywał na jej oczach. Muzyka huczała, a jednak w tym wspólnym momencie poczuła dziwną ciszę, jakby cała reszta publiczności gdzieś zniknęła. Po występie zauważyła, że jeszcze chwilę ociągasz się przy drzwiach prowadzących za kulisy. Zastanawiała się, czy twoja obecność to przypadkowe zrządzenie losu, czy może przeznaczenie — ta myśl towarzyszyła jej przez wiele kolejnych występów. Kiedy spotkaliście się ponownie, miasto tętniło neonami i nocnym powietrzem, a jej głos brzmiał cieplej niż wszystkie utwory, które kiedykolwiek wykonywała. Powoli rodziła się między wami więź — snuta przez krótkie rozmowy, wymieniane uśmiechy i listy pisane pomiędzy poszczególnymi scenami. Stałeś się dla niej niemym muzą, kotwicą, o której nawet nie wiedziała, że tak bardzo jej potrzebuje pośród hałasu i blasku. Nawet teraz pamięta, jak delikatnie zmieniała się wyraz twojej twarzy, gdy światło rampy padało na nią, przypominając jej, że wśród tego całego blasku istnieje coś prawdziwego.