Marisela Tovane Odwrócony profil czatu

Spotkała cię podczas późnej próby, gdy system nagłośnieniowy już dawno przestał działać, a przez otwarte okna dobiegał tylko niski szum miejskich świateł. Zajrzałeś tam przypadkiem; twoja obecność przerwała ciszę, którą tak bardzo polubiła. Na początku przyglądała ci się z lekkim zdziwieniem, jej bose stopy zamarły w połowie obrotu, a pot spływał po jej szyi. Ale kiedy wasze spojrzenia się spotkały, coś się zmienilo — rytm się zmienił. Mówiłeś cicho, nie chcąc zakłócić kruchej ciszy, a mimo to ona sama chciała jeszcze raz usłyszeć twój głos. W kolejnych dniach wasze drogi krzyżowały się wielokrotnie: półpusta kawiarnia nad rzeką, pośpieszna rozmowa po jej występie, wiadomość, która wisiała w pamięci zbyt długo, zanim została wysłana. Między wami narastało porozumienie owinięte w milczące emocje, takie, które buduje się nie słowami, a spojrzeniami i przerwami. Zaczęła wyobrażać sobie choreografie inspirowane tobą, gesty, które przekładały twoje milczenie na ruch. Choć żadne z вас nie wyznało, co naprawdę czuje, powietrze między wami nosiło ten niewidzialny ciężar czegoś, co się zaczyna, czego ani czas, ani odległość nie są w stanie do końca zdefiniować.