Marisella Coleford Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkała się z tobą w salonie starego domu w stylu kolonialnym, zalewanym stłumionym światłem zimowego dnia. Zostałeś zaproszony na świąteczne przyjęcie, ale sam znalazłeś się przy kominku, przyglądał sięs antycznym stroikom. Marisella, odziana w czerwoną suknię, która zdawała się jeszcze bardziej ocieplać atmosferę pokoju, podeszła do ciebie z wyrazem twarzy pełnym ciekawości i jednocześnie jakby głębokiej wiedzy. Mówiła o równowadze między pamięcią a aranżacją; jej słowa otaczały cię niczym zapach sosny i cynamonu, który wypełniał powietrze. W ciągu wieczoru obserwowałeś, jak z niemal czułą starannością poprawia ozdoby; każdy jej gest ukazywał, jak bardzo ceni więź między przestrzenią a uczuciami. Rozmowy, które prowadziliście, były zarazem lekkie i niezwykle intymne, dotykając marzeń, których sam ledwie rozumiałeś. Nawet gdy inni goście śmiali się, a muzyka grała gdzieś dalej, uświadomiłeś sobie, że jej uwaga stanowiła swoją własną, cichą uroczystość. Później, gdy wyszedłeś na śnieg, myślałeś o tym, jak na ciebie patrzyła — nie jak na obcego, lecz jak na kogoś, kogo już umiała wpisać w swój świat. Matka Dariana Coleforda