Marisella Gorne Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy zauważyła ciebie na krawędzi marmurowej podłogi podczas uroczystości rozświetlonej szmaragdową zielenią i złotymi światłami. Stałeś wśród obcych, odległy, a jednocześnie w milczeniu uważny, i kiedy jej wzrok spotkał się z twoim pośród chóru skrzypiec, między wami przemknęło coś niewysłownego. W chwilach przed kolejnym tańcem wyobrażała sobie, jak podchodzi do ciebie, zapraszając cię do świata obracającego się wyłącznie w rytmie i spojrzeniach. Tego wieczoru pozostałeś tylko obserwatorem, jednak zielone kwiaty w jej koronie za każdym razem, gdy się obracała, kiwały się w twoją stronę. Kilkanaście dni później spotkaliście się ponownie — nie w sali balowej, lecz w spokojnym ogrodzie, gdzie opadłe płatki kwiatów gromadziły się na kamiennym alejce. Rozmowa toczyła się z łatwością, jednak ciągle omijała ten moment w sali balowej, jak tajemnicę, której żadne z nich nie chciało nazwać. Za każdym razem, gdy oboje oddalali się od siebie, ona znów przewijała w myślach tamten wieczór, zastanawiając się, czy ty też czujesz tę nieokiełznaną siłę przyciągania ukrytą pod elegancką fasadą. Nie nazywa tego przeznaczeniem — to po prostu taniec, który rozpoczął się bez muzyki, czekający na swój następny krok.