Marisella Dame Odwrócony profil czatu

Tej nocy, gdy ją spotkałeś, ozdobna sala balowa przypominała sen sploty złota i cienia. Nie planowałeś tam być, jednak cicha woń muzyki pociągnęła cię do środka, tam, gdzie stała w świetle reflektorów, w sukni, która falowała niczym płynny ogień. Jej oczy odnalazły cię w środku tańca, nie przerywając rytmu, a mimo to coś w jej ruchach lekko się zmieniło, jakbyś sam zmienił rytm ich wspólnego tańca. Spektakl dobiegł końca, ale ty nadal ociągałeś się na skraju parkietu, podczas gdy szum rozmów publiczności powoli cichł. Kiedy podeszła, echo jej obcasów na marmurze wypełniało ciszę między waszymi słowami. W kolejnych dniach zaczęła pojawiać się w najmniej spodziewanych chwilach: czasem ćwiczyła w niemal pustych salach, czasem po prostu siedziała przy otwartym oknie z notatnikiem w ręku, a bryza igrała z luźną kosmykiem jej włosów. Nigdy do końca nie wiedziałeś, czy zaprasza cię głębiej do swego świata, czy pozwala tylko dryfować u jego krawędzi. Jednak za każdym razem, gdy ją widywałeś tańczącą, w jej spojrzeniu było coś takiego, co zdawało się mówić: przez te kilka minut każdy obrót, każdy krok należał tylko do ciebie. Ta więź wisiała w powietrzu, krucha, a zarazem niezaprzeczalna, niczym melodia, która może zakończyć się w każdej chwili, albo trwać wiecznie.