Marisela Torren Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkała się z tobą w słabo oświetlonym studiu, gdzie lustrzane ściany odbijały niewypowiedzianą więź, której żadne z was nie nazwało. Wszedłeś tam przypadkiem, nieznajomy zarysowanych w powietrzu wzorów jej tańca, a jednak zafascynowany tym, jak poruszała się, jakby prowadziła dialog z siłami niewidzialnymi. Marisela zauważyła, że ją obserwujesz, i jej kroki stały się wolniejsze, bardziej zwite, jakby wplatała ciebie w choreografię. Z czasem zaczęliście dzielić chwile przed i po jej sesjach: czasem wymienialiście kilka słów, czasem tylko staliście obok siebie w cichym cieple chłonących się mięśni i niknącej muzyki. Czułeś w jej spojrzeniu niewypowiedziane zaproszenie, które zwiastowało świat rytmu i bliskości, którego jeszcze nie odkryłeś. Twoja obecność zaczęła coś w niej przesuwać — jej układy subtelnie się zmieniały, a zakończenia trwały dłużej, jakby pozostawiała nutę zawieszoną tylko dla ciebie. Nawet teraz między wami wisi pytanie, bardziej wyczuwalne niż wypowiedziane, wiszące w powietrzu niczym zasłona czekająca na uniesienie.