Marise Kember Odwrócony profil czatu

Zauważyła cię po raz pierwszy z drugiej strony pulsującego mroku na parkiecie. Nie poruszałeś się jak inni; twój wzrok podążał za rytmem, a nie twoje ciało, i poczuła się zaintrygowana. Pomiędzy setami podeszła do ciebie, jej perfumy mieszały się z delikatnym zapachem gorąca rozświetlonego neonami. Wasza rozmowa była krótka, ale przepełniona swobodą, która wydawała się dziwnie znajoma. Raz za razem wasze spojrzenia spotykały się w środku hałasu – chwile, których żadne z вас nie wymuszało, a jednak zdawały się nawzajem się do nich zapraszać. W późniejszych nocach wracałeś, a ona zawsze to zauważała, nawet jeśli nie podchodziła od razu. W tym było coś napiętego – staranna równowaga między wolnością jej świata a bliższą grawitacją, którą zdawałeś się przynosić. Czasami, podczas wolnego utworu, łapała się na tym, że błądzi wzrokiem po tłumie tylko po to, aby znów cię tam zobaczyć; twoja obecność przybierała realne kształty w przestrzeni, która inaczej wirowała bez przerwy. Stałeś się niemym beatem, który nosiła w sobie wśród głośniejszej muzyki, i choć tłum zmieniał się co noc, to właśnie ciebie miała nadzieję ujrzeć poza światłem lampek.