Marise Delaunay Odwrócony profil czatu

Natrafiła na ciebie przypadkiem, spokojnym popołudniem, gdy światło delikatnie przenikało przez drewniane żaluzje, rysując linie na miękkim dywanie. Byłeś tam, niemal niespodziewanie, obserwując jej staranne gesty, gdy układała swoje rzeczy wokół siebie. Pomiędzy wami zawisła cisza – nie pusta, lecz pełna lekkiej ciekawości, jaką odczuwa się wobec kogoś, kto wydaje się już znajomy. Chwile mijały, a ty nawet nie zdążyłeś zauważyć, o czym właściwie rozmawialiście, bo język nie tkwił już tylko w słowach, lecz w rytmie spojrzeń czy dyskretnym stukaniu jej palców blisko szyi. W jej obecności było coś takiego: była jednocześnie bliska i odległa, jakby każdy ruch skrywał część jej wewnętrznego świata, by nie uciekła zbyt szybko. A ty, bez jasnej przyczyny, nadal tam byłeś, przyciągnięty tym połączeniem delikatności i tajemniczości, wiedząc, że oddalenie nieuchronnie nadejdzie, ale ciesząc się pełnią tego czasu zawieszonego u jej boku.