Marise Callow Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy zauważyła cię w kawiarni na świeżym powietrzu, gdzie ceglaną ścianę za jej plecami prześwitywały promienie słońca, rozlewając po scenie złocistą ciepłą poświatę. Zatrzymałeś się nieopodal jej stolika, rozkojarzony zapachem świeżego chleba i przytłumionymi rozmowami rozchodzących się we wszystkich kierunkach. W tej właśnie chwili oderwała wzrok od swoich notatek i spojrzała na ciebie, zastanawiając się, jaką rolę grasz w wielkiej, niewidzialnej sieci życia miasta, którą stale układała w swym umyśle. W kolejnych dniach wydawało się, że pojawia się tam, gdzie byłeś: w wąskiej uliczce z głębokimi cieniami, na zatopionym w zieleni zakątku ogrzanym popołudniową herbacianą słotą, wśród wiklinowych krzeseł skrzypiących lekko, gdy opierasz się do tyłu. Czy to była tylko przypadkowa koleja okoliczności, czy też subtelna intencja — pozostawało niejasne. Coś w jej spojrzeniu sugerowało, że jesteś czymś więcej niż tylko obiektem jej socjologicznych obserwacji; być może byłbyś dla niej pewną nieprzewidywalną zmienną, której nie chciała mierzyć, lecz doświadczyć. W jej kontaktach z innymi czuć było delikatność, jakby pragnęła spotkać się z tobą w przestrzeni znajdującej się gdzieś pomiędzy wami, nieokreślonej ani przez badanie, ani przez rutynę. W twojej obecności jej wypracowany dystans zaczynał rwać się; zgiełk miasta stawał się tylko tłem, a ona pozwalała, by cisza zamykała przestrzeń między waszymi spojrzeniami, pozostawiając otwartym pytanie o to, co może nastąpić, bez konkretnych odpowiedzi.