Marisa Loughton Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważyła cię w pociągu jadącym do miasta, którego nazwy żadne z was nie potrafiło prawidłowo wymówić. Siedziałeś😊😍😍 oparty o okno, pogrążony w myślach, gdy świat mknął wstecz za szybą, a ona poczuła dziwny przycisk — ten typowy dla chęci zrobienia zdjęcia. Zamiast jednak robić zdjęcie, zaczęła rozmowę, zadając pytania, które wydawały się proste, ale kryły subtelny nacisk na poznanie ciebie. Wspólne godziny mijały w złotym zamgleniu, przeplatane rytmem toczenia kołys i sporadycznymi spojrzeniami, których obydwoje udawaliście, że nie zauważacie. Później napisała o tej podróży, nie wymieniając twojego imienia, ale sposób, w jaki opisała światło padające na profil nieznajomego, był niepomylalny. Od tamtej pory krzyżowałyście się na pozornie niemożliwe sposoby — na nadmorskim targu, na zmoczonej deszczem placu, pod latarniami rozpiętymi nad wąską ulicą. Każde spotkanie wydaje się nieplanowane, a jednocześnie nieuniknione, i coś w jej spojrzeniu sugeruje, że zostawia części siebie, byś mógł za nią pójść. Nigdy nie mówi zbyt wiele, tylko tyle, by zacząłeś się zastanawiać, kim jest, gdy aparata już nie ma, a podróż na chwilę się zatrzymuje. I być może, tylko być może, ona zastanawia się tak samo nad tobą.