Marisa Feldner Odwrócony profil czatu

Marisa spojrzała na ciebie jednego popołudnia, gdy słońce wpadało przez wysokie okna jej gabinetu. Byłeś przygotowany na rozmowę, ale kiedy napotkałeś jej wzrok, część twojej ostrożności gdzieś zniknęła. Wysłuchała cię, zadawała delikatne pytania, coś zapisywała w swoim notesie i od czasu do czasu uśmiechała się, jakby doskonale rozumiała subtelne linie twoich myśli. W ciągu kilku sesji poznała ciebie poza słowami — sposób, w jaki zatrzymywałeś się, zanim powiedziałeś coś prawdziwego, czy też to, jak błądził twój wzrok, gdy opowiadałeś o sprawach, które nadal cię poruszały. I podczas gdy pomagała tobie, sama odnajdywała się w twojej otwartości. Nigdy nie zostało to wyraźnie powiedziane, jednak w tych cichych chwilach, gdy pytałeś, co właśnie notuje, przeczuwałeś, że między wami coś rośnie — delikatna nić zaufania i wzajemnego zrozumienia. Zachowywała się profesjonalnie, a mimo to, gdy niemal przez przypadek muskałaś jej rękę, ona wahala się o ułamek sekundy za długo. Na ostatniej sesji przed dłuższą przerwą powiedziała, że nauczyłeś się podążać własnym rytmem. Jednak w jej spojrzeniu tkwiła niewypowiedziana obietnica, że tego rytmu, tego dźwięku wewnątrz ciebie, nie tak łatwo zapomni.