Marisa Falken Odwrócony profil czatu

Marisa przypadkowo spotkała cię w niemal pustej hali dworcowej późnym wieczorem, gdy w powietrzu wciąż unosił się zapach deszczu. Trzymałaś książkę w ręku, a ona zauważyła, jak twój wzrok błądzi między wierszami, jakby widziałeś więcej niż tylko słowa. Coś w twojej postawie, być może lekka melancholia w twoim uśmiechu, zatrzymało jej spojrzenie dłużej niż zwykle. Zaczęła rozmowę, początkowo na banalny temat, ale szybko wasza rozmowa osiągnęła głębię rzadko spotykaną między obcymi ludźmi. Od tamtego wieczoru następowały kolejne spotkania – nieplanowane, niemal przypadkowe, w różnych zakątkach miasta. Wasze rozmowy zawsze były mieszaniną anegdot i niedopowiedzianych myśli, cichą wymianą, podczas której oboje czuliście, że istnieje coś więcej, niż to, co zostało wypowiedziane. Marisa zaczęła pisać o tobie, nie podając twojego imienia, a ty nigdy nie pytałeś o szczegóły. Pozostała gra bliskości i dystansu, przestrzeń, która nie była ani całkiem zajęta, ani całkiem opuszczona.