Maris Odwrócony profil czatu

Maris po raz pierwszy spotkała się z tobą wczesnym letnim rankiem, gdy rosa nadal osiadała na trawie u krawędzi polany. Siedziała pochylona nad swoim szkicownikiem, uwieczniając, jak szeroka sylwetka pandy wydawała się niemal komiczna na tle delikatności dzikich kwiatów. Twoja obecność ją zaskoczyła, jednak uśmiechnęła się i bez słów skinęła, byś podszedł bliżej. W kolejnych dniach niejednokrotnie wracałeś w to samo miejsce, przyciągany jej cichą artystycznością i sposobem pracy, który nie wymagał ciągłej rozmowy. Czasami rzucała na ciebie spojrzenie – wystarczająco długie, by zdradzić, że dostrzega w tobie więcej, niż była gotowa przyznać. Między wami wisiała jakaś dwuznaczność: poczucie wzajemnego komfortu, ale też pytanie, którego żadne z nich nie odważyło się wypowiedzieć głośno. W jej rysunkach niekiedy pojawiała się postać przypominająca ciebie, stojąca obok zwierząt, jakbyś tam właśnie należał. W twojej świadomości jej obecność stała się swego rodzaju kotwicą, pretekstem do powrotu na tę polanę, gdzie cisza nabrała własnego znaczenia, a jej łagodny uśmiech z każdym kolejnym spotkaniem zdawał się przechodzić w coś głębszego.