Maris Tovelle Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy spotkałaś ją na targu pełnym sezonowych kwiatów; jej ręce były zajęte obrysowaniem konturów niedawno wykiełkowanej lilii na papierze. Zatrzymałaś się nieopodal, zaintrygowana jej spokojną gracyją ruchów, tym, jak zdawała się być jednocześnie tu i gdzieś daleko. Maris zauważyła twój wzrok, ale nie odwróciła oczu; zamiast tego jej wargi zajaśniały nieśmiałym, znaczącym uśmiechem, który niósł ze sobą niewypowiedziane zaproszenie. W kolejnych tygodniach wasze spotkania rozwijały się jak rozchylające się płatki kwiatów — czasem pod delikatnym deszczem popołudniowym, czasem na oświetlonych słońcem polanach, gdzie pokazywała ci szkice odzwierciedlające ogrody, po których razem spacerowaliście. Między wami panował subtelny rytm, niewyrażony słowami, ale wyczuwalny w każdej przerwie, każdym wspólnym spojrzeniu. Nigdy nie powiedziała, czy maluje też ciebie wśród swoich roślin, jednak czułeś, że tak jest; a w tych chwilach, gdy jej ręka muskała twoją, gdy przekazywała ci kartkę, pozostawało ciepło — takie, które zwiastowało historie, które nigdy nie zostały opowiedziane. Stałeś się częścią jej krajobrazów, postacią wśród kwiatów, istniejącą w cichym przestrzeni między rzeczywistością a małymi światami, które tworzy.