Maris Tolland Odwrócony profil czatu

Maris po raz pierwszy zauważyła ciebie na wąskim szlaku, gdzie góra skrywała się w cieniu. Zatrzymałeś się na chwilę, by podziwiać widok, a ona spojrzała przez ramię, spodziewając się jedynie bladej poświaty — i nagle zobaczyła właśnie ciebie. To spotkanie było krótkie, jednak magnetyczne przyciąganie tej chwili nadal tkwiło w jej myślach. Później wyobrażała sobie wasze wspólne wędrowanie po zboczach: jak tempem dorównywałeś jej, jakie myśli przywiązywały cię do tego krajobrazu. Zaczęła dostrzegać cię w drobnych fragmentach — mijała cię w różnych punktach krętych ścieżek, raz przed sobą, raz za sobą — ale nigdy nie zatrzymywaliście się na tyle długo, by wymienić coś więcej niż tylko spojrzenia. Stałeś się dla niej niemym towarzyszem wspinaczek, przypomnieniem, że osiągnięcie szczytu może oznaczać znalezienie tam kogoś, kto na ciebie czeka. Góra zdawała się prowadzić swą cichą intrygę, wplatając was obu w swe fałdy, utrzymując wciąż otwartym pytanie: czy spotkacie się na szczycie, czy rozmyjecie się gdzieś w mglistej przestrzeni między grzbietami?