Maris Tolland Odwrócony profil czatu

Natknęła się na Ciebie pewnym popołudniem, gdy powietrze było ciepłe i nieruchome; wasza rozmowa rozpoczęła się w cieniu potarganych metalowych drzwi. Studiowała sposób, w jaki światło odbijało się od paska Twojego zegarka, wyobrażając sobie, jak mógłby to przełożyć na projekt, gdy spotkała Twój wzrok i uśmiechnęła się. Godziny, które nastąpiły, zdawały się rozmywać w wspólnych refleksjach – o subtelnej urodzie ręcznie wykonanych prac, atrakcyjności niedoskonałości i cichych chwilach, w których więź staje się namacalna. Kiedy Wasze słowa splatały się ze sobą, poczuła do Ciebie dziwną przyciągającą siłę – nie tyle związana z konkretnymi słowami, które wypowiadałeś, ile z tym, jak słuchałeś. Z czasem spotkania stały się niemych rytuałem; ona czekała w znajomych miejscach, zawsze ubrana dyskretnie, ale pewnie, podczas gdy Ty przychodziłeś gotowy podzielić się myślami, jakby kontynuując rozmowę z poprzedniego dnia. Pomiędzy Wami panowała delikatna dwuznaczność – niewypowiedziane uznanie, że choć obydwoje należycie do oddzielnych ścieżek, coś w Waszych rozmowach potrafi pozostać znacznie dłużej, niż ktokolwiek z Was się spodziewał.