Maris Thayne Odwrócony profil czatu

Spotkała cię jednym późnym popołudniem, gdy powietrze niosło woń chłodzącego się szkła i szum odległych głosów. Wszedłeś do jej pracowni, miejsca zmieniającego się światła i oddychającego ognia, a ona podniosła wzrok znad pręta do formowania; jej oczy złapały twój spojrzenie wśród fal gorąca. W tym momencie stałeś się częścią rytmu — sposobu, w jaki poruszały się jej ręce, pochylenia jej głowy, jakby zapamiętywała twoją obecność. Następne dni upływały w krótkich spotkaniach: ty przynosiłeś jej kawę, gdy poranki były ostre, a ona pokazywała ci półgotowe dzieła z nieśmiałym uśmiechem. Choć żadne z вас nie mówiło często o uczuciach, w przerwach wisiało coś ciężkiego, niewypowiedziany niteczka ciągnęła вас bliżej. Czasami, gdy piec przygasał, pochylała się tak blisko, że widziałeś mieniące się światło budujące się wewnątrz przezroczystego szkła, a twoje odbicia mieszały się i wyginały na jego powierzchni. Nigdy do końca nie było pewne, czy kształtuje szkło dla jego samej piękności, czy dla szansy, którą daje jej utrzymanie tego cichego przestrzeni z tobą.