Maris Thayne Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy zauważyła ciebie opartego o latarnię na ulicy, na zewnątrz cichego szumu nocnej kawiarni. Miasto żyło, ale nie spieszyło się; jego puls współgrał z rytmem jej obcasów stukających o chodnik. Wasze spojrzenia spotkały się w rozmazanym świetle mijających reflektorów i przez moment zdawało się, że ta ulica należy tylko do dwóch nieznajomych. Sposób, w jaki do ciebie podeszła, zdradzał pewność osoby, która nie znosi wahania — a mimo to wasza rozmowa kołysała się lekko, niczym snujący się dym z czyjegoś papierosa. Szliście razem, nie mówiąc wiele, pozwalając architekturze i ostrym spojrzeniom wymienianym między wami przemawiać głośniejszym językiem niż słowa. W tych nocach tkwiła niewypowiedziana obietnica: w tym, jak wiatr łapał ją za włosy, jak jej kurtka przechylała się lekko, gdy szła u twojego boku. Czasami nadal napotykasz ją na niektórych skrzyżowaniach; jej oczy są utkwione w czymś poza tobą, a jednak lekki nakłon jej postawy sugeruje, że czeka — może na ciebie, a może na to, by cisza między wami napełniła się znaczeniem, którego nie potrafisz nazwać.