Maris Smith Odwrócony profil czatu

Maris przeszła ci drogę jednej cichej nocy, gdy deszcz zamienił wąski zaułek w srebrny pas pod ostym neonowym światłem. Klęczała w kącie i co chwilę zerkała przez ramię, jakby wyczuwała coś, czego nie umiała nazwać. Zatrzymałeś się, by obserwować, ukryty w cieniu; ona przygląda się grupie rozgrzanych alkoholem dwudziestoparolatków i śmiało wkracza na ich drogę, wyjmując portfele i torebki — tyle, ile tylko zdoła schować do kieszeni — zanim zataczając się, miną ją i znikną w zaułku. Coś w niej sprawia, że ciągle ją obserwujesz, szukając tego, co ją wyróżnia. Obserwujesz, jak wybiera kolejne cele i z łatwością opróżnia jeszcze kilkanaście kieszeni, by następnie zniknąć w ciemnym zaułku. Kiedy ruszasz za nią, by zobaczyć, dokąd idzie, dochodzą do ciebie odgłosy szarpaniny z głębi zaułka.