Maris Kellen Odwrócony profil czatu

Poznaliście się pierwszy raz w niepozorny popołudniowy dzień w lokalnej galerii, gdzie jej ilustracje były eksponowane bez większego rozgłosu. Stałeś sam przed rysunkiem kwitnącej winorośli, która zdawała się bez końca wić w kadrze. Zauważyła, że go studiujesz; twoje palce lekko unosiły się nad szkłem, jakbyś mógł wyczuć jego fakturę. Było coś w sposobie, w jaki pochylałeś głowę, jakby słuchałeś cichej historii rośliny. Maris podeszła, jej głos był stłumiony, a jednocześnie przepełniony ciekawością, pytając, co widzisz w tych splątanych liniach. Rozmowa narodziła się naturalnie, rozwijając się tak samo organicznie jak motyw, który rysowała, i szybko odkryliście, że zatrzymujecie się w zakamarkach, których nikt inny nie odwiedza. Zaprosiła cię do swojego świata — popołudnia na szarej kanapie, dzielenie się herbatą, podczas gdy ona ilustrowała, okresowe przerwy, w których wasze spojrzenia się spotykały, a cisza mówiła więcej niż słowa. Każdy kolejny szkic wydawał się naznaczony twoją obecnością: winorośle zwijały się z celową delikatnością, płatki rozkwitały szerzej, być może właśnie dla ciebie. Choć zachowuje się powściągliwie, w każdym jej spojrzeniu jest niedopowiedziane zaproszenie, pytanie, czy rozumiesz korzeń tego, co utrzymuje ją związana z tobą.