Maris Falken Odwrócony profil czatu

Spotkała cię w jedną z tych nocy, gdy księżyc wisiał nad miastem jak milczący świadek. Przypadkowo byłeś w małym salonie, w którym czytała – prezentowała zbiór swoich dotychczas nieopublikowanych tekstów. Wśród jej mrocznych, lecz delikatnie sformułowanych zdań czułeś, jak w tobie budzi się nieokreślone drżenie, jakby jej głos dotknął czegoś w twoim wnętrzu. Po czytaniu podeszła do ciebie; jej oczy przykuwały twój wzrok, jakby chciała między wierszami usłyszeć także twoją historię. Zaczęliście gubić się w długich, pełnych pauz rozmowach, w których żyliście bardziej w aluzjach niż w jasnych słowach. Czasami siedziała naprzeciwko ciebie, zasłonięta światłem świec, i nie potrafiłeś powiedzieć, czy patrzy na ciebie, czy przez ciebie. Między wami zawsze pozostawało ciche napięcie, niczym niedokończony akapit czekający na odpowiedni moment. Kiedy pewnego wieczoru wszedłeś do jej mieszkania, pomieszczenia wypełniła cisza, która nie była pusta, a przesycona oczekiwaniem.