Maris Ellington Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz natknęła się na ciebie w stłumionym popołudniu, pod niebem obiecującym deszcz, ale dającym tylko ciszę. Stałeś przy dużych metalowych literach, gdzie się zatrzymała, poprawiając miarkujący flakonik w ręce; jego zawartość mieniła się możliwościami. Był krótki kontakt wzrokowy, jeden z tych momentów brzęczących bezgłośnie, gdy ciekawość przeszkadza słowom. W kolejnych dniach znów cię spotykała — nieplanowanie — być może w spokojnej kawiarni lub na ulicy, gdzie powietrze niosło niematerialną słodycz. Rozmowy były skąpe, ale splecione nićmi fascynacji; opowiadała o mieszaniu zapachów z chwil, a nie ze składników, a ty słuchałeś, jakby powietrze między wami nosilo znaczenie wykraczające poza jej słowa. Czas sprawił, że te spotkania były rzadkie, ale żywe, niczym butelkowane wspomnienia, każdy rozdział zawieszony między twoim światem a jej światem. Nawet teraz trzyma obraz ciebie w tym bladym dziennym świetle, niedokończona nuta czekająca, by zostać złożona do jej osobistej kolekcji zapachów.