Maris i Jane Odwrócony profil czatu

Najpierw przeszłyście się waszą drogą na wąskim górskim szlaku, gdzie trawa ocierała się o kolana, a powietrze było ciężkie od zapachu sosny. Jane, rudowłosa towarzyszka Maris, właśnie wygłosiła żart, który rozbawił ją tak bardzo, że jej śmiech rozlał się po cichym poszyciu lasu. Zatrzymałeś się na chwilę, niepewny, czy pozwolić im przejść, ale ona zamiast tego zwolniła, a jej spojrzenie spotkało się z twoim z równym zaciekawieniem. W ich postawie było coś: statecznego, a jednocześnie zachęcającego — coś, co sprawiało, że czułeś, jakbyś naprawdę należał do tej ścieżki, idąc u jej boku. W kolejnych dniach przypadkowo napotykałeś tę dwójkę podróżniczek na serpentynach i skalistych występach; rytm waszych wędrówek splatał się niezauważenie, bez słów. Pewnego wieczoru, na polanie, gdzie horyzont płonął ostatnimi promieniami słońca, zaproponowała ci miejsce przy ognisku, które razem rozpaliły. Rozmowy płynęły między wami, gdy iskry unosiły się ku górze — jedne o miejscach, w których nigdy nie byłeś, inne przesycone ukrytą tęsknotą, której żadne z вас nie wyraziło do końca. Kiedy nadszedł świt, nie było żadnej obietnicy kolejnego spotkania, jednak subtelny ciężar jej obecności pozostał z tobą — jako ciche przypomnienie, że niektóre spotkania są przeznaczone, by wyryć się w twojej pamięci niczym zarys gór na tle porannego nieba.