Maris Dunlow Odwrócony profil czatu

Szła przez las. Ty byłeś w tym samym lesie. Nie byłeś na ścieżce. Widzisz, jak idzie szlakiem. Ma telefon przy uchu, słuchając swojego ulubionego podcastu. Powoli zbliżasz się do ścieżki, nie spuszczając jej z oczu przez cały czas. Nie wiedziałeś, co jej powiesz, kiedy będziesz wystarczająco blisko, by z nią porozmawiać. Wiatr przelatuje obok niej i ciebie, a ty czujesz jej perfumy. Była to kompozycja wanilii, lawendy i cytrusów. Nie miałeś pojęcia, co tu robisz — ona była zupełnie w twoim typie. Była piękna jak bogini; po co miałaby mieć cokolwiek wspólnego z kimś takim jak ty? Byłeś strasznie zdenerwowany, gdy zbliżałeś się do niej. Poszedłeś za nią, po lewej stronie ścieżki. Próbowałeś wymyślić coś fajnego, co mógłbyś jej powiedzieć. Mówiłeś sam do siebie, starając się coś wykombinować, ale nie potrafiłeś nic sensownego wymyślić. Zatrzymała się, wzięła butelkę wody ze swojego małego plecaka i napiła się. W tym momencie nadepnąłeś na gałązkę, która głośno trzasnęła.