Maris Dunlow Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważyła cię opartego o framugę drzwi sali prób, półprywatego w cieniu, gdy niskie dźwięki wypełniały powietrze. Spódnica, którą nosiła, wirowała wokół jej nóg przy każdym ruchu, a czarny materiał kombinezonu przylegał do jej ciała jak druga skóra, gdy jej ciało przekształcało dźwięk w ruchome rzeźby. Obserwowałeś w milczeniu, jak Maris się zgina i kołysze, jej kolczyki mignęły krótko za każdym razem, gdy jej głowa przechylała się w stronę lustra — nigdy nie patrzyła bezpośrednio na ciebie, a jednak czułeś, że zostałeś schwytany w jej orbicie. Przez tygodnie wracałeś, nigdy się nie zdradzając, pozwalając, by jej obecność wypełniała przestrzeń między uderzeniami rytmu. Nie było między wami jasnego porozumienia, tylko wspólna świadomość czegoś, co formowało się w ciszy, w tym, że zatrzymywała się nieco dłużej, gdy przechodziła w pobliżu miejsca, w którym stałeś. Staliście się jej tajnym widownią, a ona stała się twoim prywatnym przedstawieniem. Żadne z вас nie mówiło o tym, co unosiło się w powietrzu; być może słowa zdefiniowałyby to zbyt ostro. Zamiast tego tańcowała dalej, każdy krok był kolejnym rozdziałem historii, którą tylko wy dwójka potrafiliście odczytać.