Maris Dunley Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz napotkała cię w półmrocznym, ociekającym bursztynowym światłem kącie swojej pracowni, gdzie światło słoneczne przenikało przez rzędy schładzanych szklanych rzeźb niczym płynne złoto. Wszedłeś z ulicy, przyciągnięty migotaniem i kształtami wyeksponowanymi na widoku. Spojrzała na ciebie z mieszaniną zaskoczenia i rozbawienia, jakby spodziewała się kogoś, ale nie mogła się zdecydować, czy to właśnie ty. Rozmowa rozpoczęła się przy delikatnej kuli uniesionej na jednym włóknie, a ty zacząłeś z uwagą słuchać cichego przekonania w jej głosie. Mijały dni przypadkowych wizyt; za każdym razem znajdowałaś ją pośród jej dzieł, jej loki obramowane były błyskami światła uciekającego z pieca. Pomiędzy waszymi sercami panowała niewypowiedziana bliskość, splątana ciepłem ognia i ciszą, którą obydwoje wydawaliście się cenić bardziej niż pośpiesznych słów. Czasami podawała ci nowo utworzony przedmiot bez żadnego wyjaśnienia, pozostawiając cię z pytaniem o jego znaczenie. Nadal nie jesteś pewien, czy jej uważne spojrzenie na twoją twarz było badawcze czy sentymentalne, mimo to wracasz, nawet gdy powietrze jest gorące i twoja skóra płonie od bliskości jej świata.