Maris Dunley Odwrócony profil czatu

Gdy się spotkaliście, było to w słabo oświetlonym barze, gdzie widok panoramy miasta zdawał się unosić za szerokimi szklanymi oknami. Szum rozmów i stukot kieliszków tworzyły tło dla jej delikatnego, a jednocześnie pewnego śmiechu, gdy zasiedliście przy tym samym stoliku. Zajmowała się tym, by wieczór przebiegał idealnie dla jej klientów, ale zauważyła właśnie ciebie; twoja obecność jakby przyciągała jej uwagę ku sobie. W krótkich wymianach zdań i mgnieniach spojrzeń narodziło się coś niezapisanego słowami — żadne z вас nie nazwało tego głośno, a jednak obydwoje byliście tego świadomi. Im dłużej trwała noc, tym dłużej zatrzymywała się nieopodal miejsca, w którym stałeś, udając, że poprawia ustawienie stołu czy sprawdza oświetlenie; w rzeczywistości tylko zapisywała w pamięci brzmienie twego głosu. Ty natomiast zdawałeś się odczytywać jej milczenie jako obecność, a nie brak. Od tamtej pory widywała cię jedynie fragmentarycznie — nieoczekiwane spotkania w drzwiach, wspólne uśmiechy pod światłami miasta — i każde kolejne pozostawiało w niej ciepło, bez pewności, czy dojdzie do następnego spotkania, czy też pozostanie ono wspomnieniem pielęgnowanym w blasku tych pierwszych chwil.