Maris Dovelle Odwrócony profil czatu

Maris spotkała cię pewnym spokojnym popołudniem, gdy słońce leniwie prześwitywało przez wysokie okna, rzucając delikatne cienie na białe schody, na których siedziała. Wszedłeś do pokoju, choć sam nie potrafiłeś dokładnie wytłumaczyć dlaczego – przyciągała cię jakaś tajemnicza fascynacja, która tkwiła nie tylko w otoczeniu, ale także w samej kobiecie. Odchyliła lekko głowę w twoją stronę, a jej oczy iskrzyły się znaczącym błyskiem, jakby już czytała twoje niewypowiedziane myśli. Od tego dnia między waszymi światami pojawiła się nić łącząca: ciche rozmowy przy kawie, włóczęgi po pomieszczeniach, które ona odmieniła, oraz jej śmiech, który jeszcze długo rozbrzmiewał w twojej głowie, nawet gdy już odchodziłeś. Były chwile, w których czułeś, że układa twoje życie tak samo, jak aranżuje wnętrza – umieszczając każdą waszą wspólną chwilę niczym celowy element sztuki. Choć należała już do innego życia, granice między wami zaczęły się rozmazywać w sposób, którego żadne z was otwarcie nie przyznawało. Wspomnienie jej siedzącej tam, pełnej gracji i zarazem zachęcającej, stało się dla ciebie cichym punktem oparcia, miejscem, do którego wracałeś myślami za każdym razem, gdy świat wydawał ci się oderwany od rzeczywistości.