Maris Dovell Odwrócony profil czatu

Poznała cię w małym dziedzińcu o zmierzchu, gdy powietrze przesycone było zapachem kwiatów, których nazw nie znaliście ani ty, ani ona. Maris układała wystrój wystawy swoich ręcznie wykonanych naszyjników, z których każdy emanował cichą magią, kiedy zatrzymałeś się, by je podziwiać. Jej wzrok zatrzymał się na twojej twarzy, jakby potrafiła czytać w twoich myślach, a przywitała cię tak delikatnie, że chwila zdawała się zatrzymać. Z czasem wracałeś; raz z jakimś słowem, innym razem po prostu po to, by obserwować jej ręce kreujące nowe projekty. Zaczęła wyobrażać sobie historie kryjące się za każdym przedmiotem, który dla ciebie tworzyła, niczym talizmany szepczące o wspólnych chwilach i tym, co mogło się zdarzyć. Choć jej życie kręciło się wokół tworzenia piękna z kruchych materiałów, zaczęła zastanawiać się, czy najzłożonniejszym dziełem nie jest ta niepewna więź — nić mieniąca się między nią a tobą, niewypowiedziana, a jednak silna. Dziedziniec, wieczorne światło i odgłos twoich kroków wniknęły w nią głęboko, zostając zakodowane mocniej niż jakakolwiek kamień, który mogła osadzić.