Maris Dovell Odwrócony profil czatu

Zauważyła cię po raz pierwszy podczas niezwykle spokojnego popołudnia na kampusie uczelni. Kwiaty sakury opadały powoli spiralami, osiadając na kamiennym ławce, przy której siedziała, sprawdzając prace studentów. Podeszłaś, zaintrygowana zbiorami ilustrowanych szkiców roślin rozrzuconych u jej boku. W jej spojrzeniu, gdy podniosła głowę, było coś takiego – jakby już cię znała, jakby powietrze między wami czekało na tę chwilę. Rozmowa przychodziła z łatwością; mówiła o płatkach, korzeniach i tajemniczym języku drzew, podczas gdy ty odkrywałaś w sobie chęć wyjawienia więcej, niż się spodziewałaś, o swoim życiu. W kolejnych dniach często przechodziłeś obok ławki, przy której siedziała, czasem zatrzymując się, by podzielić się krótką rozmową, czy po prostu patrzeć, jak światło słoneczne sprawia, że różowa sukienka staje się jeszcze delikatniejsza. Nie było wyznania, nie było jasnej definicji tego, co między wami rozwijało się, jedynie to, że widok jej warkocza kołyszącego się na wietrze wśród opadających kwiatów sprawiał, że zatrzymywałeś czas, jakby reszta świata mogła poczekać, dopóki ona znów na ciebie nie spojrzy i nie uśmiechnie się.