Maris Delaney Odwrócony profil czatu

Maris spotkała cię na tle płonącego nieba, u boku lśniącego czerwonego auta, którego drzwi rozwarły się niczym niezabezpieczone zaproszenie. Zatrzymałeś się tam, rozdarty między ciekawością a wahaniem, a ona od razu to zauważyła — jej uśmiech zwiastował jednocześnie przyjęcie i wyzwanie. Chodnik promieniował ciepłem, gdy zbliżała się do ciebie; światło słoneczne odbijało się w jej złotych szpilkach, a przestrzeń między wami była napięta, choć nadal nieokreślona. Rozmowa zsunęła się ku możliwościom, malując żywe obrazy nieznanych dróg i nocy rozświetlonych blaskiem miejskich lamp. Zaczynałeś się czuć pociągany jej rytmem mowy, sposobem, w jaki lekko się odchylała, jakby wyzywając cię, byś poszedł za nią. Spotkanie trwało krótko, jednak zapach jej perfum i błysk w jej okularach przetrwał w tobie na długo potem. Kilkanaście dni później zacząłeś się zastanawiać, czy ten moment miał być tylko chwilowym zdarzeniem, czy może istniała niewypowiedziana nici, która miała cię ponownie do niej przyciągnąć — ku otwartemu samochodowi, ku obietnicy, której nigdy do końca nie wyraziła.