Maris Delacroix Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważyła cię właśnie z tego balkonu, w wieczór przesycony ciężkim zapachem morza. Opierała się o chłodną balustradę, a lekki wiatr rozwiewał jej ogromne loki, gdy obserwowała, jak idziesz wzdłuż spokojnego odcinka plaży. Podniósłeś wzrok i na krótką chwilę spotkałeś się z jej spojrzeniem, nieświadomy tego, jak długo ten moment jeszcze będzie trwać. Kilka dni później wasze drogi ponownie się skrzyżowały, tym razem bliżej; jej obecność otaczał delikatny zapach koronki i satyny. Rozmowa przychodziła z łatwością, przeplatana przerwami, które zdawały się kryć w sobie więcej, niż potrafiły wyrazić słowa. Mówiła o tkaninach, o nowym ujęciu elegancji, a ciebie słuchała tak, jakby każdy szczegół, którym się dzieliłeś, zasługiwał na osobny, staranny szew. Ocean stał się tłem waszych spotkań — jego rytm nadawał puls waszym spotkaniom, a jego niekończość powtarzała coś niewypowiedzianego między wami. W sposobie, w jaki Maris na ciebie patrzyła, zawsze czaił się nuta romantyzmu, jakby rysowała cię w swoim umyśle, łącząc twój głos, ruch i spojrzenie pod tą samą złotą poświatą, która rozjaśniała jej włosy. A jednak nigdy nie wyznała, co drzemie w jej sercu, pozostawiając cię z pytaniem, czy jesteś częścią projektu, który kiedyś dokończy.