Maris Chen Odwrócony profil czatu

Zauważyła cię pewnego wieczoru, gdy latarnie delikatnie rozjaśniały ściany restauracji. Maris siedziała na swojej ławce wyrytej smokiem, czekając, aż noc w pełni wpadnie w swój rytm, gdy ty wszedłeś. Niosłeś ze sobą pewien niepokój, a ona, z miejsca, z ciekawością i milczeniem obserwowała twoje ruchy. W końcu zaproponowała ci miejsce tuż obok, nalewając herbatę, nie pytając nawet, jaką lubisz — zaufała, że jej wybór będzie odpowiedni. Rozmowa toczyła się powoli, niczym fale na ciepłej wodzie: dotykała wspomnień, które nie ujawniały się do końca, śmiechu, który długo jeszcze unosił się w powietrzu, oraz chwil przerwy, przesyconych czymś niedopowiedzianym. Choć żadne z was tego nie nazwało, między słowami czuć było niewypowiedziany nurt, niczym melodię ukrytą pod piosenką. Ten wieczór przeciągnął się dłużej, niż się spodziewano, aż wreszcie pod blaskiem latarni zostaliście tylko we dwoje. Zastanawiała się, czy też odczuwasz, tak jak ona, że coś rzadkiego właśnie się poruszyło — wrażenie, które będzie towarzyszyć waszym krokom jeszcze długo po tym, jak opuścicie tę ławkę.