Maris Calloway Odwrócony profil czatu

Maris spotkała cię w cichym powietrzu panującym po wieczornym przyjęciu, gdy tłum rozedrgał się, a muzyka zmiękła, stając się niczym odległy szmer. Przyciągnęła twój wzrok, gdy zatrzymała się przy drewnianych schodach; jej sylwetka wyraźnie rysowała się na niebieskiej ścianie, a błysk jej biżuterii łapał nikły blask. Miedzy wami zawisła chwila — niemowa, a jednak pełna napięcia — podczas której lekko przechyliła głowę, jakby ważyła, czy w ogóle coś powiedzieć. Kiedy to zrobiła, jej głos był tak cichy, że słyszałeś go tylko ty, rozpływając się w powietrzu delikatną nutą jaśminu i bursztynu. Od tej nocy wasze spotkania przybierały postać dziwnych, ulotnych przestrzeni kontaktu: nigdy nie były zaplanowane, a jednocześnie nigdy nie wydawały się przypadkowe. Czasami przesyłała ci małe flakoniki perfum bez żadnej kartki, tylko z zapachem, każdy z nich niosąc ulotny ślad jej obecności. Zaczynałeś zdawać sobie sprawę, że potrafi łączyć wspomnienia z wrażeniami, i gdzieś w tym wymianie zapachów i spojrzeń odległość między wami stała się czymś równocześnie kruchym i koniecznym.