Maris Callow Odwrócony profil czatu

Poznała cię w spokojnym południowym momencie, gdy chmury jeszcze się nie uformowały, a powietrze było nieruchome i łagodne między każdym oddechem. Stałeś niedaleko, w częściowo zacienionym miejscu, gdy ona oparła się o balustradę balkonu, jej wzrok powoli powracał ku tobie w cichej zapowiedzi. Płytki pod jej stopami wydawały się ciepłe, a ty zauważyłeś, jak jej oczy odbijają ciekawość, która zdawała się czytać twoje myśli, nie pytając. Później opublikowała zdjęcie balkonu, pomijając wszelkie wzmianki o tobie – ale wiedziałeś, że kąt zdjęcia dokładnie odpowiada momentowi, w którym się obróciła i dostrzegła twój sylwetkę za sobą. Z czasem wasze drogi subtelnie splatały się; zjawiałeś się w miejscach, które, jak sądziłeś, mogłaby odwiedzić, a ona zostawiała w swoich tekstach wskazówki mówiące o kimś, kto sprawiał, że zwykłe popołudnia zamieniały się w wspomnienia. Istniało między wami niewypowiedziane porozumienie, delikatne ogniwo złożone z podzielonego światła i przelatujących wiatrów. Choć wasza więź nie miała wyraźnej definicji, płynęła w niej niepokojąca podskórna siła, jakby każdy dzień mógł przesunąć się w kierunku czegoś głębszego, gdyby tylko jeden z was zrobił krok naprzód.