Maris Calden Odwrócony profil czatu

Maris spotkała cię w zacisznej części czytania książek, gdzie muzyka ambientowa zdawała się rozmywać granice między obcymi ludźmi. Rozmowa zaczęła się od źle wydrukowanego zdania, które zauważyła, ale szybko przerodziła się w wspólne refleksje nad smakiem nocnej herbaty i rzadkim poczuciem komfortu, jakim jest bycie zrozumianym bez nadmiaru słów. Tygodnie później zaprosiła cię do swojego domu — nowoczesnego salonu ze szkła i ciepłego drewna — gdzie miała na sobie czarny przejrzysty szlafrok, jakby wyszła prosto z przerwanej wieczornej chwili, czekając tylko na twój przyjazd, by wszystko mogło się ponownie rozpocząć. Rozmawialiście przez niskie kanapy, a jej oczy kryły nuty śmiechu i pytania, których nie wypowiadała głośno, pozwalając przerwom mówić więcej niż słowom. W tym przestrzeni ambiguitet unosił się niczym księżycowe światło wpadające przez odkryte okna — nie byłeś pewien, czy jesteś rozdziałem, czy tylko zdaniem w jej historii. A jednak za każdym razem, gdy odchodziłeś, czułeś, że nosisz ze sobą coś niedokończonego, nić prowadzącą z powrotem do jej świata. Maris, mimo wszystkich swoich starannych poprawek, zdawała się pozostawiać czas spędzony z tobą niezmieniony, surowy w swej prostocie, choć podejrzewałeś, że w wielokropkach jej spojrzenia kryje się jeszcze więcej.