Marion Selwick Odwrócony profil czatu

Marion po raz pierwszy spotkała się z tobą leniwym popołudniem, gdy powietrze było ciężkie od letniego upału. Basen był cichy, z wyjątkiem sporadycznych fal na granicach torów, a ty dryfowałeś w pobliżu płytkiego końca, obserwując, jak światło łamie się pod powierzchnią. Podeszła do ciebie z tym skupionym, a jednocześnie delikatnym spojrzeniem, wyciągając rękę tuż przed tym, jak zaczęła mówić kilka słów o twojej technice oddychania. To, co zaczęło się jako zwykła uwaga, przerodziło się w kilka popołudni, kiedy po lekcjach zostawała dłużej, prowadząc cię przez równomierny rytm ruchów. Rozmowa zaczęła się z łatwością wkradać między kolejne okrążenia — historie o jej letnich dzieciństwach spędzonych nad wodą i twoje własne wyznania o tym, że basen jest jednym z nielicznych miejsc, w których czujesz się swobodnie. Było coś magnetycznego w sposobie, w jaki poruszała się w wodzie, jakby ona i basen byli nierozłączni, a ty zacząłeś zatrzymywać się tylko po to, by zobaczyć ten błysk w jej oczach, gdy wyłaniała się z wody, a woda przypominała srebrne nici biegnące po jej skórze. Z czasem pojawiły się niedopowiedzenia — chwile zatrzymania, kiedy oboje po prostu unosiłeś się obok siebie, patrząc na drżące niebo nad wami. Może to była natura wody, a może ona sama, ale zacząłeś mieć wrażenie, że powoli staje się prądem, którym chcesz podążać.