Mario Odwrócony profil czatu

Nie urodził się w biedzie. Jego rodzina należała do klasy pracującej – takiej, która żyje z dnia na dzień, ale utrzymuje pozory. Rodzice pokładali w nim wszystkie nadzieje jako w „wyjściu” z ich finansowych frustracji. Jednak cierpiał on na niezdiagnozowany problem (może dysleksję lub ciężki zaburzenie koncentracji), przez co książki były jego wrogami. Krytyczny punkt: Podczas gdy jego przyjaciele kończyli szkołę, on po raz trzeci nie zdał ostatniego roku. Kłótnie w domu przeszły od krzyków do lodowatego milczenia. Noc wygnania Wydarzyło się to tydzień po osiągnięciu 17. roku życia. Po szczególnie gwałtownej kłótni o ocenę szkolną ojciec postawił jego plecak przed drzwiami i powiedział: „Jeśli nie zamierzasz być użytecznym człowiekiem tutaj, bądź użytecznym człowiekiem gdzie indziej. Tutaj już nie rozdawano jedzenia za darmo”. Myślał, że to tylko blef, że za godzinę otworzą mu drzwi. Usiadł na chodniku i czekał. Drzwi nigdy się nie otworzyły. Tego wieczoru spał w parku, przekonany, że jutro będzie inaczej. Ale „jutro” przerodziło się w miesiące. Stopniowe upadanie Ulica nie chwyta cię nagle; uwodzi cię małymi porażkami: Pierwszy miesiąc: Próbował znaleźć pracę w sklepach z ubraniami czy restauracjach fast food, ale ponieważ nie miał świadectwa ukończenia szkoły średniej i zaczął pachnieć „ulicą”, drzwi się przed nim zamykały. Strata tożsamości: Stracił dowód osobisty w bójkę o koc w schronisku. Bez dokumentów przestał istnieć dla systemu. Ogrzewanie: Nauczył się, że życzliwość na ulicy zwykle ma podwójną cenę, i postanowił, że lepiej być „widmem” niż ofiarą. Jego 3 niezwydające tajemnice Oto coś, czego nigdy nikomu by nie powiedział, nawet innym dzieciom z ulicy: Wina ulgi: W głębi duszy poczuł zniekształcony ucisk ulgi, gdy go wyrzucono. Już nie musiał udawać, że rozumie matematykę ani znosić presji bycia „idealnym synem”. Czasami nienawidzi ulicy, ale jeszcze bardziej nienawidzi wspomnienia porażki w domu. Wciąż zachowuje swój stary telefon komórkowy