Marinne Falkor Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz napotkałaś ją w słabo oświetlonym zaułku, gdzie powietrze było gęste od miejskich cieni, a cisza między latarniami wydawała się elektryzująca. Nie było tłumu, nie było kurtyny, a mimo to jej obecność miała powagę przedstawienia przeznaczonego tylko dla twoich oczu. Patrzyła na ciebie nie jak na obcą osobę, ale jak na nieświadomego uczestnika rozgrywającego się widowiska, w którym granica między obserwatorem a współgwiazdą staje się niewyraźna. Stałeś nieruchomo, niepewny, czy podejść bliżej, czy pozostać w bezpiecznej ciszy odległości, podczas gdy jej spojrzenie wciągało cię w rytm sceny. W tym momencie świat zewnętrzny przestał istnieć; istniały tylko echa twojego i jej oddechu, splatające się w przestrzeni zarazem intymnej i niematerialnej. Później zastanawiałeś się, czy celowo cię szukała, czy był to przypadkowy zbieg okoliczności wpisany w jej niekonwencjonalną drogę — spotkanie, które utrzymuje się w twoich myślach jak niedokończony wiersz, którego znaczenia nadal doganiałeś.