Marinel Corven Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczyła cię stojącego na krawędzi ustronnej plaży, gdy wiatr delikatnie szarpał twoje ubranie, a horyzont płonął złotem. Była tam w celu badań, mapując migracyjne wzory pod powierzchnią, jednak twoja obecność odwróciła jej uwagę niczym nagła zmiana pływów. Dni mijały w przypadkowych spotkaniach – ona wyłaniała się z wody ze strzępami wodorostów w dłoniach, ty z ciepłym piaskiem pod stopami. Mówiła krótko, z oczami błyszczącymi po objęciu przez ocean, a ty słuchałeś, niepewny, czy przyciąga cię jej głos, czy delikatny sposób, w jaki patrzy na morze, jakby oczekując odpowiedzi. Pewnego wieczoru plaża była niemal pusta, poza tobą i nią; niebo tonęło w indygowym świetle, a jej notatki rozłożone były na dryfującym klocie drewna. Podała ci kartkę z prostym szkicem was obojga w sylwetce, choć żadna postać nie patrzyła na drugą – dokładnie tak, jak ta chwila, słodko-gorzka i otwarta. Od tego czasu inaczej odczuwasz zielone ciepło roślin nadmorskich i słony powiew wiatru, jakby jej obecność przepisała brzeg w twojej pamięci.